VR Installatie ‘Souvenir’ in het MediaCafé

do 19 apr 2018

De mogelijkheid iemand mee te nemen in een droom wordt pas interessant als het een universele ervaring wordt.

Vanaf 22 april t/m 8 juni staat in het MediaCafé van VondelCS een VR installatie! Deze VR installatie heet Souvenir en is gemaakt door Eva Gonggrijp. Zij beschrijft hoe deze installatie tot stand is gekomen, haar inspiratie en de uitwerking ervan.

SOUVENIR

Ooit overnachtte ik in een goedkoop hotel in Parijs, met bordkartonnen wanden en ouderwets bloemetjesbehang.
Die nacht, in mijn droom, dwaalde ik door mijn oude poppenhuis vol van herinneringen; alsof tijd niet bestond en nooit had bestaan.

Introductie

“Ik ontdekte al vroeg de kracht van lucide dromen. Voor het slapen gaan gaf ik me over aan de fantasie dat ik onzichtbaar en onkwetsbaar was. Ik kon reizen in de tijd in mijn ‘vliegende bed’. Fantasieën gingen over in dromen, en andersom. Dingen speelden zich gelijktijdig af zonder logica. We maken onze herinneringen logisch, maar zijn ze dat wel? Op het moment dat je je iets herinnert ben je in een ander tijdsvlak. De herinnering wordt gekleurd door het nu.

Mijn jeugd was turbulent, de veilige wereld was bij mijn oma, elk uur voorspelbaar. Er stond een piano waar ze met haar reumahanden nog wel eens op speelde, maar alleen in het donker. Ze componeerde tijdens haar spel. Haar verblijf in Indië, haar geheime en verloren liefde, de dood van haar man, het Jappenkamp en haar tweede verstandshuwelijk na de oorlog toen ze berooid naar Nederland kwam en haar overleden kind klonken erin door. Ik heb daar opnames van.

De geluiden: het holle kabaal van een vollopend bad, de geur van citroenzeep, de Purol zalf en de kokende witwas op het fornuis.…

Ze bouwde met eigen handen een poppenhuis voor me, het ‘Eva Hof’, waarin veel van haar verleden verborgen ligt, met brandende lampjes. Het leek precies op haar huis, maar dan in de vorm van een chalet. Het ligt er nu schandalig verwaarloosd bij.
Veel is identiek; het meubilair, de kleuren, de voorwerpen, de radio die mijn dove (stief)opa elk heel uur keihard aanzette voor het journaal. De pendule, elk uur haar tingel-tangel klokkenspel, op de schouw naast een portretje van haarzelf.
Ik heb het huis nooit gekregen tijdens haar leven, als ik kwam logeren stond het klaar, de lijmgeur van fantastische noviteiten nog vers, maar met poppen spelen was aan mij niet besteed

Door de mogelijkheden van VR heb ik een manier ontdekt door tijd en ruimte te reizen, onzichtbaar te worden én te spelen met het poppenhuis waarin de echo doorklinkt van gebeurtenissen uit het verleden.”

De mogelijkheid iemand mee te nemen in een droom wordt pas interessant als het een universele ervaring wordt. 

MediaBites

Deze installatie is ook onderdeel van MediaBites, het festival voor mediamakers!

Dit project is tot stand gekomen in samenwerking met KADS, WeMakeVR en Future Phonicstudio